Moet je weten over moderne huizen: het glazen huis
Weinig privacy, veel inventiviteit. Philip Johnsons 1949 doorzichtige structuur biedt een duidelijk zicht op zijn eclecticisme Deze week de National Book Critics Circle maakte de finalisten van de prijs voor 2018 voor zes categorieën bekend. Inbegrepen op die lijst staat de nieuwe architectenbiografie van auteur Mark Lamster Philip Johnson, De man in het glazen huis: Philip Johnson, Architect van de moderne eeuw (klein, bruin). Johnson's beroemdste gebouw, The Glass House in Connecticut, fascineert nog steeds designfans en ziet elke keer frequente bezoekers jaar tussen mei en november. Met de beroemde architect er weer bij het nieuws via de biografie van Lamster, en met 2019 als de 70ste verjaardag van de bouw van The Glass House, het is de moeite waard het ontwerp en de maker opnieuw bekijken. Het Glazen Huis bij een Kijk Bouwjaar: 1949 Architect: Philip Johnson Locatie: New Canaan, Connecticut Bezoekgegevens: Grootte: 160 vierkante meter Johnson was een van de meest bekende architecten van de 20e eeuw en een van de meest controversiële - hij was een voorstander van architectuurstijlen, maar verliet ze gemakkelijk. Het landgoed van 49 hectare hij deelde met zijn partner, kunstverzamelaar David Whitney, inclusief 10 paviljoens die Johnson op een eclectische manier ontwierp vijf decennia. De meest bekende is The Glass House, dat hij ontworpen en gebouwd in de late jaren '40. Tegenwoordig is het Philip Johnson Glass House eigendom van en wordt beheerd door de National Trust voor historisch behoud; hij wilde de zijne nalatenschap aan de trust voor zijn overlijden in 2005. Sinds 2007 is de NTHP heeft seizoensgebonden rondleidingen door het landgoed en The Glass House aangeboden paviljoen. Terwijl het hele terrein van 47 hectare wordt aangeduid als The Glass House, in dit verhaal verwijst de term naar het gebouw uit 1949; verwijzingen naar het grotere landgoed worden anders aangegeven. Johnson werd geboren in 1906 maar studeerde niet af aan Harvard Graduate School of Design tot 1943. (Hij behaalde een kunstdiploma van Harvard in 1930.) Voordat hij afstudeerde en oefende als een architect, hij was oprichter en directeur van de architectuur afdeling van het Museum of Modern Art in New York, co-curator van de invloedrijke 1932 Internationale Tentoonstelling van Modern Architectuur. De show introduceerde het Europese modernisme in de Amerikaans publiek en legde de nadruk op stijl boven inhoud (een ander controversieel aspect van het leven van Johnson).
Hoe slaagde Johnson erin om zich te verzamelen bijna 50 hectare in een van de duurste gebieden van New England en 10 keer zijn eigen cliënt zijn? Mede door zijn lange en succesvolle carrière, maar vooral vanwege het familievermogen. Terwijl zijn zusters kregen land, hij kreeg aandelen in Alcoa - en de stijging van de voorraad van het aluminiumbedrijf betekende de rijkdom van Johnson overtrof die van zijn vader in de jaren 1920, waardoor zijn middelen voor een lange tijd. Een paar jaren na het behalen van zijn Bachelor of Architecture aan Harvard, kocht hij 5 acres land in New Canaan en begon plannen voor wat het Glazen Huis zou worden. Tegelijkertijd, Ludwig Mies van der Rohe begon een opdracht voor Edith Farnsworth ten westen van Chicago. Ondanks Mies’ verhoogde glazen doos zou pas in 1951 worden voltooid, Johnson was hiervan op de hoogte en werd erdoor beïnvloed. Toch vertrok Johnson vanuit Mies in een aantal manieren, zoals we zullen zien, om de huizen net zo te maken verschillend omdat ze vergelijkbaar zijn. The voorgaande luchtfoto en deze plattegrond positie Het Glazen Huis ongeveer in het midden van de 47 hectare die Johnson zou hebben opstapelen in de loop der jaren. Het pand wordt doorsneden door stenen muren die verwijzen naar de boerderijen die ooit in het gebied stonden. Het glas Huis breekt eigenlijk een van de stenen muren uit elkaar, geplaatst op een boeg met uitzicht op het land in het westen dat wegvalt naar een meertje. Het benadering van The Glass House is op een diagonaal pad van de straat. Johnson werd beïnvloed door interpretaties van de Parthenon, in Athene, dat benadrukte een diagonale aanpak die accentueerde de driedimensionale vorm van de tempel. Desondanks Het Glazen Huis wordt voornamelijk gepresenteerd door middel van foto's zoals de eerste, de hier getoonde foto is de glimp die te zien is benadering. De stenen muur die enigszins is gebroken, schermt The af Glazen huis, dus het is pas in zijn geheel te zien als er een in de buurt is, maar toch onder een hoek. Een van de eerste vragen die veel mensen hebben als ze over The leren Glazen Huis is: Waar sliep Johnson? Het antwoord is verrassend voor de meesten: in The Brick House. Het Glazen Huis biedt zeer weinig privacy, zelfs op zo'n grote landgoed, dus bouwde Johnson tegelijkertijd een tweede gebouw, een dat is overwegend solide. (Dakramen en ramen op het noorden breng natuurlijk licht binnen.) De twee gebouwen staan tegenover elkaar een goed onderhouden gazon, een oppervlak dat The Glass House versterkt als paviljoen, een statement in het landschap. The Glass House is gebouwd uit drie delen materialen: glas, staal (zwart geverfd) en baksteen. Het glas ruiten zijn groot (ongeveer 8 voet lang en 13 tot 17 voet breed), maar ze reiken niet helemaal van plafond tot vloer. Kleinere ruiten bij het onderstel zorgt voor een moderne versie van een stoelrail aan de omtrek, maar ze bevatten geen bedienbare ventilatieopeningen; deuren in de het midden van elke verhoging zou op natuurlijke wijze moeten worden geopend ventileer het interieur. Het staal is zorgvuldig gearticuleerd om het onderscheid te vervagen tussen structuur en kader. In tegenstelling tot het duidelijke gevoel van structuur, The Glass House lijkt een dak te zijn waarop wordt gestut glazen wanden en kozijnen. De derde materiaal is baksteen, die wordt gebruikt voor de vloer en een badkamer omkasting die tevens dienst doet als haard (volgende foto). De visgraatpatroon op de vloer zorgt voor enige onduidelijkheid tussen binnen en buiten, vooral zoals het altijd wordt gezien met het gazon zich er aan alle kanten vanaf uitstrekkend. De baksteen cilinder, die door het dak omhoog steekt en van overal zichtbaar is zijkanten, werd geïnspireerd door een uitgebrand huis dat Johnson zag in Polen, waar, zei hij, 'niets over was behalve de fundamenten en schoorstenen van baksteen." Deze gewichtige (letterlijk en figuurlijk) plaatsing in The Glass House gaat de lichte muren tegen, het huis verankeren, zelfs als het naar verre vergezichten kijkt. (Opmerking The Burial of Phocion van Poussin, dat een soortgelijke heeft nadruk op het landschap.) Het hout freeswerk op de vorige foto scheidt de open leefruimte vanuit een slaapgedeelte op het noorden. Terwijl het bed aangeeft dat Johnson daar af en toe zou slapen (hij werd verplaatst naar en stierf in dit bed in 2005), is het gemakkelijk te zien hoe moeilijk het is zou zijn om daar regelmatig te slapen. Privacy kan worden bereikt alleen door de schuifschermen (zichtbaar in een paar vorige foto's), en het zou moeilijk zijn om lang na zonsopgang te slapen, nauwelijks ideaal na een nacht van een van de beroemdheden van Johnson en Whitney feestjes. Zoals eerder vermeld, Het Glas Huis staat op een plint boven een helling. Deze scheiding is gedefinieerd door lage leuningen die samenwerken met het huis om het echt te maken onderscheiden van het landschap. Toch even de orthogonale en harde randen van The Glass House en zijn verzorgd gazon zit in tegenstelling tot het grotere landschap, de relatie tussen huis en natuur is belangrijk. Hier is de uitzicht vanuit het huis richting het meertje, waar Johnson later voegde een Lakeside Pavilion toe (1962) en daarna de Lincoln Kirstein-toren (1985). De laatste is een klimsculptuur die heeft vermoedelijk een inscriptie bovenaan, een die dat niet kan zijn tegen anderen geuit nadat ze het gelezen hadden. (Helaas is de NTHP dat niet bereid om bezoekers het te laten beklimmen.) Enkele van de andere structuren illustreren het eclectische karakter van Johnson's architectuur op het landgoed na de bouw van The Glass House. Hier is de Schilderijengalerij uit 1965, geïnspireerd op een tombe in Mycene, Griekenland. Hier is de Bibliotheek / studeerkamer, die bij voltooiing in 1980 wit werd geverfd, maar later veranderde hij het in zachtbruin. De ruimte met één kamer heeft een raam, kijkend naar het westen naar The Ghost House (1984), zichtbaar in de afstand. Dit is kenmerkend voor die van Johnson en Whitney zorgvuldig uitgestippelde routes en vergezichten over het landgoed. Het laatste gebouw op het landgoed is Da Monsta, geïnspireerd door Frank Stella en voltooid in 1995. Het gebouw was ontworpen als entreepaviljoen voor het toekomstige huis-museum, maar bewoners verzetten zich tegen het verkeer dat hierdoor zou ontstaan, dus nu de bezoekerscentrum bevindt zich in het centrum van New Canaan, aan de overkant van de straat het treinstation. Een verdieping plattegrond van The Glass House toont slechts drie stukken binnen de Rechthoek van 32 bij 56 voet: de ronde badkamerhaard en de freeswerk dat het woongedeelte van de slaapkamer scheidde, was al aanwezig besproken; als laatste is de keukenbar linksonder hoek. Referenties
Farnsworth House en The Glass House. Moderne weergaven. Assouline, 2010.
Frampton, Kenneth en Larkin, David. Amerikaans Meesterwerken: het huis van de twintigste eeuw. Rizzoli, 1995.
Gorlijn, Alexander. De huizen van morgen: New England Modernisme. Rizzoli, 2011.
De National Trust for Historic Preservation. Het glas Huis. Rizzoli, 2011.
, National Trust for Historic Preservation
The Glass House, gebouwd tussen 1949 en 1995 is een National Trust Historische plek in New Canaan, Connecticut. De Het landschap van 49 hectare bestaat uit 14 structuren, waaronder The Glass House (1949), en beschikt over een permanente collectie van 20e-eeuwse schilder- en beeldhouwkunst, samen met tijdelijk tentoonstellingen. Het toerseizoen loopt van mei tot en met november vooraf reserveren is verplicht. Voor meer informatie en tickets,of bel (866) 811-4111. "The Man in het glazen huis: Philip Johnson, architect van de moderne eeuw" is nu uit Little, Brown.
Het Glazen Huis bij een Kijk
Hoe slaagde Johnson erin om zich te verzamelen bijna 50 hectare in een van de duurste gebieden van New England en 10 keer zijn eigen cliënt zijn? Mede door zijn lange en succesvolle carrière, maar vooral vanwege het familievermogen. Terwijl zijn zusters kregen land, hij kreeg aandelen in Alcoa - en de stijging van de voorraad van het aluminiumbedrijf betekende de rijkdom van Johnson overtrof die van zijn vader in de jaren 1920, waardoor zijn middelen voor een lange tijd.
Een paar jaren na het behalen van zijn Bachelor of Architecture aan Harvard, kocht hij 5 acres land in New Canaan en begon plannen voor wat het Glazen Huis zou worden. Tegelijkertijd, Ludwig Mies van der Rohe begon een opdracht voor Edith Farnsworth ten westen van Chicago. Ondanks Mies’ verhoogde glazen doos zou pas in 1951 worden voltooid, Johnson was hiervan op de hoogte en werd erdoor beïnvloed. Toch vertrok Johnson vanuit Mies in een aantal manieren, zoals we zullen zien, om de huizen net zo te maken verschillend omdat ze vergelijkbaar zijn.
The voorgaande luchtfoto en deze plattegrond positie Het Glazen Huis ongeveer in het midden van de 47 hectare die Johnson zou hebben opstapelen in de loop der jaren. Het pand wordt doorsneden door stenen muren die verwijzen naar de boerderijen die ooit in het gebied stonden. Het glas Huis breekt eigenlijk een van de stenen muren uit elkaar, geplaatst op een boeg met uitzicht op het land in het westen dat wegvalt naar een meertje.
Het benadering van The Glass House is op een diagonaal pad van de straat. Johnson werd beïnvloed door interpretaties van de Parthenon, in Athene, dat benadrukte een diagonale aanpak die accentueerde de driedimensionale vorm van de tempel. Desondanks Het Glazen Huis wordt voornamelijk gepresenteerd door middel van foto's zoals de eerste, de hier getoonde foto is de glimp die te zien is benadering. De stenen muur die enigszins is gebroken, schermt The af Glazen huis, dus het is pas in zijn geheel te zien als er een in de buurt is, maar toch onder een hoek.
Een van de eerste vragen die veel mensen hebben als ze over The leren Glazen Huis is: Waar sliep Johnson? Het antwoord is verrassend voor de meesten: in The Brick House.
The Glass House is gebouwd uit drie delen materialen: glas, staal (zwart geverfd) en baksteen. Het glas ruiten zijn groot (ongeveer 8 voet lang en 13 tot 17 voet breed), maar ze reiken niet helemaal van plafond tot vloer. Kleinere ruiten bij het onderstel zorgt voor een moderne versie van een stoelrail aan de omtrek, maar ze bevatten geen bedienbare ventilatieopeningen; deuren in de het midden van elke verhoging zou op natuurlijke wijze moeten worden geopend ventileer het interieur.
De derde materiaal is baksteen, die wordt gebruikt voor de vloer en een badkamer omkasting die tevens dienst doet als haard (volgende foto). De visgraatpatroon op de vloer zorgt voor enige onduidelijkheid tussen binnen en buiten, vooral zoals het altijd wordt gezien met het gazon zich er aan alle kanten vanaf uitstrekkend.
De baksteen cilinder, die door het dak omhoog steekt en van overal zichtbaar is zijkanten, werd geïnspireerd door een uitgebrand huis dat Johnson zag in Polen, waar, zei hij, 'niets over was behalve de fundamenten en schoorstenen van baksteen." Deze gewichtige (letterlijk en figuurlijk) plaatsing in The Glass House gaat de lichte muren tegen, het huis verankeren, zelfs als het naar verre vergezichten kijkt. (Opmerking The Burial of Phocion van Poussin, dat een soortgelijke heeft nadruk op het landschap.)
Het hout freeswerk op de vorige foto scheidt de open leefruimte vanuit een slaapgedeelte op het noorden. Terwijl het bed aangeeft dat Johnson daar af en toe zou slapen (hij werd verplaatst naar en stierf in dit bed in 2005), is het gemakkelijk te zien hoe moeilijk het is zou zijn om daar regelmatig te slapen. Privacy kan worden bereikt alleen door de schuifschermen (zichtbaar in een paar vorige foto's), en het zou moeilijk zijn om lang na zonsopgang te slapen, nauwelijks ideaal na een nacht van een van de beroemdheden van Johnson en Whitney feestjes.
Zoals eerder vermeld, Het Glas Huis staat op een plint boven een helling. Deze scheiding is gedefinieerd door lage leuningen die samenwerken met het huis om het echt te maken onderscheiden van het landschap.
Toch even de orthogonale en harde randen van The Glass House en zijn verzorgd gazon zit in tegenstelling tot het grotere landschap, de relatie tussen huis en natuur is belangrijk. Hier is de uitzicht vanuit het huis richting het meertje, waar Johnson later voegde een Lakeside Pavilion toe (1962) en daarna de Lincoln Kirstein-toren (1985). De laatste is een klimsculptuur die heeft vermoedelijk een inscriptie bovenaan, een die dat niet kan zijn tegen anderen geuit nadat ze het gelezen hadden. (Helaas is de NTHP dat niet bereid om bezoekers het te laten beklimmen.)
Enkele van de andere structuren illustreren het eclectische karakter van Johnson's architectuur op het landgoed na de bouw van The Glass House. Hier is de Schilderijengalerij uit 1965, geïnspireerd op een tombe in Mycene, Griekenland.
Hier is de Bibliotheek / studeerkamer, die bij voltooiing in 1980 wit werd geverfd, maar later veranderde hij het in zachtbruin. De ruimte met één kamer heeft een raam, kijkend naar het westen naar The Ghost House (1984), zichtbaar in de afstand. Dit is kenmerkend voor die van Johnson en Whitney zorgvuldig uitgestippelde routes en vergezichten over het landgoed.
Het laatste gebouw op het landgoed is Da Monsta, geïnspireerd door Frank Stella en voltooid in 1995. Het gebouw was ontworpen als entreepaviljoen voor het toekomstige huis-museum, maar bewoners verzetten zich tegen het verkeer dat hierdoor zou ontstaan, dus nu de bezoekerscentrum bevindt zich in het centrum van New Canaan, aan de overkant van de straat het treinstation.
Een verdieping plattegrond van The Glass House toont slechts drie stukken binnen de Rechthoek van 32 bij 56 voet: de ronde badkamerhaard en de freeswerk dat het woongedeelte van de slaapkamer scheidde, was al aanwezig besproken; als laatste is de keukenbar linksonder hoek.
Referenties
The Glass House, gebouwd tussen 1949 en 1995 is een National Trust Historische plek in New Canaan, Connecticut. De Het landschap van 49 hectare bestaat uit 14 structuren, waaronder The Glass House (1949), en beschikt over een permanente collectie van 20e-eeuwse schilder- en beeldhouwkunst, samen met tijdelijk tentoonstellingen. Het toerseizoen loopt van mei tot en met november vooraf reserveren is verplicht. Voor meer informatie en tickets,of bel (866) 811-4111.![[KOPIE] Onmisbare moderne huizen: het glazen huis](https://servista.es/img/136701972.webp "[KOPIE] Onmisbare moderne huizen: het glazen huis")
"The Man in het glazen huis: Philip Johnson, architect van de moderne eeuw" is nu uit Little, Brown.