Servista Tour: in een van de iconische capsules van Tokio Appartementen
Experimentele architectuur uit de jaren 70 ontmoet modern tiny house wonen in de Nakagin Capsule-toren De Nakagin-capsule Toren, die scherp afsteekt tegen het blitse Ginza-winkelen wijk in Tokio, is ontworpen door de overleden Japanse architect Kisho Kurokawa. Zelfs vandaag, 47 jaar na de bouw in 1972, er is een lange rij geïnteresseerden om er een te huren de resterende bewoonbare eenheden in dit iconische gebouw. aangetrokken door zijn charme verhuisde de 30-jarige ontwerper Shintaro Tanaka hierheen en creëerde een minimalistische maar functionele ruimte die de stad overbrugt idealen van het Japan van de jaren 70 en het moderne leven in kleine huizen. Appartement in één oogopslag Wie woont hier:Shintaro Tanaka Locatie:Ginza-district van Tokio Grootte:Ongeveer 8,9 vierkante meter Architect:Kisho Kurokawa Architect & Associates Tanaka werkt als grafisch kunstenaar in de Ginza wijk. Om dichter bij zijn werk te komen, nam hij het op verblijf in een van deze capsules twee jaar geleden. "Het uitzicht, de sfeer, de bekrompenheid, het indrukwekkende uiterlijk … Ik vind alles er leuk aan. Ik wist dat het gebouw was hier, maar toen ik hoorde dat ik hier echt kon wonen, viel ik nog meer verliefd op de capsule," zegt hij. De capsule was eerder gerenoveerd, maar slim nadenken is altijd nodig als je in een bijna woont 50 jaar oude kamer van 96 vierkante meter. Tanaka genoot van de uitdaging, vertrouwend op multifunctioneel meubilair en er ten volle van profiteren zijn 3D-printer. Aan het plafond is een Sony LED-lampluidspreker bevestigd, die combineert gloeilamp- en luidsprekerfunctionaliteit. Het kan erin schroeven elk stopcontact.
Tanaka heeft geen hal en hij gebruikt de koelkast net rechts van de deur als extra opbergruimte. Wanneer hij wil iets bederfelijks, hij gaat gewoon naar de buurtwinkel op de begane grond. Zijn vertrouwde groene fiets kan worden opgevouwen, dus hij neemt niet veel ruimte in beslag. Hij gebruikt het wanneer hij op zoek is naar onderdelen voor zijn doe-het-zelf en 3D-geprint materiaal projecten. Tanaka begrijpt de aantrekkingskracht van grote huizen niet. 'Het is oké als je daar bent zijn veel mensen, maar ik woon alleen. Ik geef er de voorkeur aan wanneer alles is binnen handbereik, een soort geheim fort van jou jeugd." Het appartement is voorzien van een ligbad, welke gebruikelijk is in Japan. Deze voorgefabriceerde eenheid — meestal bestaande uit een gootsteen, toilet, bad en douche — is afgedicht tegen waterinsijpeling en heeft een afvoer in het midden van de vloer. Omdat er geen warm water is in Tanaka's capsule doucht hij echter meestal in het gebouw gedeelde faciliteiten. Tanaka heeft een klein bed, een klapstoel en een bureau met een geïntegreerd opbergrek eronder.
Het gebouw bestaat uit twee torens, 11 en 13 verdiepingen hoog, en bevat 140 capsules, slechts een fractie van die bewoond zijn. De capsule van Tanaka werd door de eigenaar, die vervolgens besloot het op te knappen en te verhuren. Hoewel de vloer op het eerste gezicht op hout lijkt, is het dat ook echt vinyl vloertegels, die waterbestendig en duurzaam zijn.
Dit is Tanaka's werkruimte. De gesloten opbergruimte en planken zijn geïntegreerd in het bureau. Sommige componenten, zoals het vuilnisbakrek links, zijn gemaakt met de 3D-printer die bovenop het bureau staat. Tanaka kocht deze radio omdat "het leek een capsule." Hij maakte de plank van materialen die hij kocht bij een ijzerhandel. Het en de kledingroede worden ondersteund door magneten "die lasten tot [44 pond] kan dragen", zegt hij. Tanaka houdt een absoluut minimum aan kleding op compact reishangers.
Tanaka heeft dit 3D-geprinte schaalmodel gemaakt van een andere capsule. De lay-out, die hij aanvankelijk wilde, is een weinig anders dan de lay-out van de capsule die hij uiteindelijk heeft gekregen. Naast het model maakt hij een video over de Nakagin Capsule-toren. De het enkele ronde raam van de capsule biedt uitzicht op de snelweg en HamarikyūPark, laat daar geen twijfel over bestaan de toren staat midden in Tokio. 'S Nachts, lichten van de snelweg verlicht de omgeving, "waardoor het lijkt alsof je waren in het Blade Runneruniversum," Tanaka zegt. In 2006, de Nakagin Capsule Tower werd door DoCoMoMo op de lijst geplaatst Japan. Dit erkent het belang van het gebouw in architectuurgeschiedenis, maar biedt geen wettelijke bescherming. De toren blijft zowel nationaal als internationaal trekken aandacht als een voorbeeld van de Japanse stofwisselingsbeweging, waarvan architecten streefden ernaar steden te ontwerpen die konden groeien, reproduceren en transformeren als reactie op hun omgeving. Het gebouw raakt echter in verval. Kurokawa bedoeld om het voortdurend te updaten, en het zo te ontwerpen individuele capsules, die een levensduur hebben van 25 jaar, zouden kunnen zijn verwisseld zonder de mensen om hen heen te storen. Maar dit is niet gebeurd vanwege de kosten en het gebouw heeft problemen met sanitair, ventilatie, lekkages en asbest. Voor om deze reden zijn er oproepen geweest om het en zijn toekomst te slopen is onzeker. Een groep eigenaren die de historische waarde willen behouden terwijl ze wachten hun capsules vervangen hebben de Through-tours opgericht en maandelijkse huurplannen, probeert de groep die van mensen te vergroten inzicht in de historische en architectonische waarde van de iconische toren - gezien in het midden van deze foto - met het oog op behouden en herstellen.
Appartement in één oogopslag
Tanaka werkt als grafisch kunstenaar in de Ginza wijk. Om dichter bij zijn werk te komen, nam hij het op verblijf in een van deze capsules twee jaar geleden.
De capsule was eerder gerenoveerd, maar slim nadenken is altijd nodig als je in een bijna woont 50 jaar oude kamer van 96 vierkante meter. Tanaka genoot van de uitdaging, vertrouwend op multifunctioneel meubilair en er ten volle van profiteren zijn 3D-printer.
Tanaka heeft geen hal en hij gebruikt de koelkast net rechts van de deur als extra opbergruimte. Wanneer hij wil iets bederfelijks, hij gaat gewoon naar de buurtwinkel op de begane grond.
Tanaka begrijpt de aantrekkingskracht van grote huizen niet. 'Het is oké als je daar bent zijn veel mensen, maar ik woon alleen. Ik geef er de voorkeur aan wanneer alles is binnen handbereik, een soort geheim fort van jou jeugd."
Tanaka heeft een klein bed, een klapstoel en een bureau met een geïntegreerd opbergrek eronder.
Het gebouw bestaat uit twee torens, 11 en 13 verdiepingen hoog, en bevat 140 capsules, slechts een fractie van die bewoond zijn. De capsule van Tanaka werd door de eigenaar, die vervolgens besloot het op te knappen en te verhuren.
Dit is Tanaka's werkruimte. De gesloten opbergruimte en planken zijn geïntegreerd in het bureau. Sommige componenten, zoals het vuilnisbakrek links, zijn gemaakt met de 3D-printer die bovenop het bureau staat.
Tanaka kocht deze radio omdat "het leek een capsule." Hij maakte de plank van materialen die hij kocht bij een ijzerhandel. Het en de kledingroede worden ondersteund door magneten "die lasten tot [44 pond] kan dragen", zegt hij.
Tanaka houdt een absoluut minimum aan kleding op compact reishangers.
Tanaka heeft dit 3D-geprinte schaalmodel gemaakt van een andere capsule. De lay-out, die hij aanvankelijk wilde, is een weinig anders dan de lay-out van de capsule die hij uiteindelijk heeft gekregen. Naast het model maakt hij een video over de Nakagin Capsule-toren.
De het enkele ronde raam van de capsule biedt uitzicht op de snelweg en HamarikyūPark, laat daar geen twijfel over bestaan de toren staat midden in Tokio. 'S Nachts, lichten van de snelweg verlicht de omgeving, "waardoor het lijkt alsof je waren in het Blade Runneruniversum," Tanaka zegt.
In 2006, de Nakagin Capsule Tower werd door DoCoMoMo op de lijst geplaatst Japan. Dit erkent het belang van het gebouw in architectuurgeschiedenis, maar biedt geen wettelijke bescherming.
Een groep eigenaren die de historische waarde willen behouden terwijl ze wachten hun capsules vervangen hebben de Through-tours opgericht en maandelijkse huurplannen, probeert de groep die van mensen te vergroten inzicht in de historische en architectonische waarde van de iconische toren - gezien in het midden van deze foto - met het oog op behouden en herstellen.