Amerykański szef kuchni przebudowuje się w Paryżu (i żyje, by o nim pisać To)
Urządzanie mieszkania w obcym kraju daje cukiernikowi David Lebovitz składniki nowej książki
Remodeling wymaga opanowania nowego języka — wsporników i gzymsów, szprosy i szprosy, wykusze i wykusze. Żargon w każdy etap jest wystarczająco trudny do zrozumienia, gdy jest w twojej matce język, więc wyobraź sobie, jak mylące może być, gdy tak nie jest. Jak dowiaduje się cukiernik z zagranicy i autor książki kucharskiej, nawet the z pozoru proste zadanie wyboru urządzeń dla niego Paryskie mieszkanie komplikuje się, gdy francuskie drzwi lodówka nazywa się réfrigérateur américaini kiedy deski sedesowe, a także okulary są tzw lunety. Zdjęcia autorstwa Davida Lebovitza, chyba że zaznaczono inaczej. Zdjęcie Eda Andersona, użyte za zgodą "My Paris Kitchen" Lebovitza (Ten Speed Prasa, 2014) Lebovitz, na zdjęciu, pisze z humorem i przerażeniem o wyzwania językowe i kulturowe — oraz oszałamiająca niekompetencja — spotyka, kupując i naprawiając swoje 850 stóp kwadratowych Paryskie mieszkanie, dawny sklep metalowy na prawym brzegu Sekwany, w jego nowe wspomnienie, L'Appart: The Delights and Disasters of Making My Strona główna w Paryżu.
Przeczytaj to jako przewodnik dla osób postronnych, jak żyć marzeniami w Mieście Światło. Lub przeczytaj to jako przestrogę o renowacji, która minęła niewiarygodnie zły — taki, który na szczęście jest zakwaszony przez 25 przepisów opracowany w ciężko wywalczonej kuchni Lebovitza. Te zapiekanki śliwkowo-malinowe z frangipanem, na które przepis on poniżej, można je nawet upiec w tosterze kuchnia chwilowo nieczynna. Zdjęcie autorstwa Eda Andersona Od najemcy do właściciela Lebovitz przeniósł się do Paryża w 2004 roku, po prawie 13 latach pracy w firmie pionierska restauracja Chez Panisse w Berkeley w Kalifornii, i kolejne pięć lat pisania książek kucharskich. Wydawało się to naturalne wybór. "Moje życie kręciło się wokół gotowania i pieczenia" – mówi pisze: "a we Francji wydaje się, że wszyscy: 1) rozmawiają o tym, co jedli, 2) jedli lub 3) rozmawiali o tym, co zamierzali jeść". Wynajął dwupokojowe mieszkanie tuż pod ul ocynkowany dach budynku w pobliżu budynku z cynkiem o temperaturze wystarczającej do roztopienia czekolady Bastille przez większą część dekady, zanim zdecydował się przejąć zaryzykować i kupić. Po prostu nie był pewien, czy mógłby zrezygnować ze swojego panoramiczny widok na Wieżę Eiffla — sam widok, jak zauważa, tego nieudolnego szefa kuchni Alfredo Linguiniego w animowanym filmie Pixara Ratatuj. Podczas swojego wieloletniego polowania na mieszkanie — przeszkodził mu brak a usługa wielu aukcji — Lebovitz miał na życzenie trzy przedmioty lista. Chciał znaleźć mieszkanie, do którego się wprowadzał stan : schorzenie; na ostatnim piętrze budynku z windą; I w modnej dzielnicy, którą poznał i pokochał, gdzie kupcy na jednym z największych targowisk w mieście w końcu zgodził się pozwolić mu wybrać własne produkty. Zdjęcie przedPrzed.Zamiast tego skończył z tym spécial (tłumaczenie: osobliwy) parterowy sklep metalowy przekształcony w przestrzeń mieszkalną. Przynajmniej było w środku 11. dzielnica, niedaleko miejsca, w którym mieszkał. "To był jeden duży pokój z przecinającą go prawie ścianą działową na pół" – pisze Lebovitz. "Za tą ścianą była łazienka. Tuż obok, przy kolejnym zasnutym chmurami oknie, wciśnięta była szczupła kuchnia kambuzowa z blatem ze stali nierdzewnej, groźna Niemiecki czarny zlew, lodówka wielkości akademika i zaskakująco zachwycający emaliowany francuski piekarnik z ładną karmazynowe drzwi". Garaż został przekształcony w sypialnię, którą Lebovitz pomyślany jako biuro. Na dole kamienna jaskinia, lub piwnicy, pod oszałamiającym łukiem, czułem się tak smacznie, że Lebovitz wyobrażał sobie to jako azyl swojej sypialni. "Założyłem, że czas wypolerował kamienie łuku do Patyna przypominająca Luwr. Ale musiałem się tego domyślić, bo ja nie mogłem tego zobaczyć. Cały łuk został wyklejony i ukryte, z wyjątkiem kilku miejsc, w których znajdował się naklejony papier odrywanie" – pisze Lebovitz. "Podczas gdy stare jest ogólnie obchodzony we Francji, przez lata, takie rzeczy jak starożytny kamień mury, historyczne targowiska… a nawet niektóre style kuchni umywalki zostały zwolnione, ponieważ przypominały ludziom twardsze razy." Zdjęcie przedPrzed.The wyczerpujący rok, który upłynął od rozpoczęcia zakupu do uzyskanie aktu dało Lebovitzowi wystarczająco dużo czasu na zorganizowanie domu inspekcja (rzadkie we Francji) i badanie lekarskie (wymagane tam na kredyt hipoteczny). Lebovitz chciał jedynie przenieść partycję, aby powiększyć kuchni i zmniejszyć rozmiar łazienki, a także otworzyć i zbuduj sypialnię w piwnicy, aby przekształcić ją w właściwą. Ale zdaniem inspektora mieszkanie wymagało kompletnego wykończenia remont generalny polegający na przerobieniu instalacji elektrycznej (było m.in powód, dla którego w piwnicy było tak gorąco!), ogrzewanie i hydraulika; szpachlowanie i malowanie ścian; i wymianę podłóg, drzwi wejściowe i masywne popękane okna. To cud, Lebovitz zdał test ciśnienia krwi. Rozbiórka rozpoczęła się w połowie grudnia, a wykonawca, Claude zapewnił Lebovitza, że będzie gotował w swoim nowym kuchni na początku marca — dobrze, bo zaczął nowy książka kucharska. Zdjęcie: Eda Andersona W pogoni za zlewem Lebovitz nie mógł się doczekać rozpoczęcia renowacji — zwłaszcza w kuchni, a przede wszystkim na urządzeniach i wyposażenie. "Urządzenia napełniają cię nadzieją" — pisze. "Oni nie są po prostu maszyny; lodówka to nie tylko miejsce do przechowywania rzeczy zimnych. Jestem jednością z moją lodówką i żyję i oddycham wszystkim o to w tym chodzi." Oprócz dużej lodówki z wysuwaną zamrażarką — a rzadkość we Francji, ale niezbędna dla kogoś, kto regularnie pisze o lodach — jego niezbędnikami były dwie amerykańskie elektryki gniazda dla małych urządzeń, takich jak amerykański rożek do lodów prasa, płyta gazowa, zmywarka, a przede wszystkim duży zlewozmywak. "Potwierdzi to każdy, kto pracował w profesjonalnej kuchni Ty, najważniejszą częścią każdej kuchni jest osoba myjąca naczynia" – pisze Lebovitz. "Jak wielu Amerykanów marzyłam o kuchni z Francuzem zlew wiejski. Ekspansywny model z białej porcelany o grubości boki i głęboka prostokątna umywalka, wystarczająco duża, by się w niej kołysać pęczki szpinaku lub liściastej boćwiny, żeby się upewnić, że się pozbędę jakichkolwiek śladów piasku ukrywających się w fałdach liści lub do myją kosze kolorowych dzikich śliwek, które mógłbym zbierać z drzew tereny opuszczonej posiadłości…. "Chciałem, aby zlew był wystarczająco szeroki, aby namoczyć blachę do pieczenia pokrytą skorupą pieczone frangipane z partii rogalików aux amandes, wystarczająco wytrzymały, aby wytrzymać ciężar największego żeliwny garnek do pieczenia Staub… i wystarczająco duży, aby pomieścić wszystkie garnków i tortownic, przez które przechodzę podczas testowania przepisu". Jak trudno byłoby znaleźć taki zlewozmywak wraz z wysuwanym blatem kran, który nie był jeszcze zainstalowany we francuskim gospodarstwie? Lebovitz odświeżył swoje słownictwo związane ze zlewem — przynajmniej tak jest sześć słów określających armaturę po francusku — i przeszukał sklepy hydrauliczne i katalogi. Kiedy w końcu znalazł to, czego szukał, zrobił przez to był wszędzie niedostępny. Dwa miesiące później wytropił nieużywaną na Francuzach serwis ogłoszeniowy. To było 2,5 godziny jazdy stąd, ale to bicie taszcząc zlew w pociągu lub promie z Anglii, który miał zaczął myśleć, że to jego jedyna opcja. Biały, Drewno i stal Mimo ogromnej popularności bakłażana we francuskich kuchniach (kolor, to znaczy, choć popularny jest również bakłażan), Lebovitz miał być głównie biały, drewno i stal nierdzewna. Istniejąca czarna płyta kuchenna i blat ze stali nierdzewnej pozostaną wzdłuż ściany z oknami, z lewej strony flankowanej przez otwarte półki i po prawej przy jego cennym zlewie, ustawionym nieco wyżej niż normalny, aby oszczędzić sobie pleców od godzin spędzonych na zmywaniu naczyń. Istniejący mały piekarnik ze szkarłatnymi drzwiczkami został ostatecznie dzięki fantazyjnej mosiężnej rękojeści zakończonej zwieńczeniem. Wiedząc, że uchwyt wyglądałby nie na miejscu w przebudowanej kuchni, Lebovitz odwiedził salon francuskiego producenta w nadziei na zdobycie klamkę ze stali nierdzewnej lub chromu, ale powiedziano mu, że będzie musiał kupić cały nowy piekarnik. Na sugestię swojego kontrahenta, Claude, Lebovitz "sprzedał" mu piekarnik, żeby mógł kupić nowy jeden na miejsce pod płytą kuchenną. Problem w tym, że Claude nigdy opłacony.
Zdjęcie: Ed Anderson Otwarte półki ze stali nierdzewnej od firmy zaopatrzeniowej dla restauracji Nisbets, przydałby się do przechowywania miedzianych monet Lebovitza i naczynia kuchenne Le Creuset (uzależnił się od Leboncoin) i jego ulubione półprzezroczyste wanny Cambro. "Kuchnia w wiejskim stylu wyciągnęła mnie z kulinarnych korzeni gotowane w Chez Panisse, gdzie udka jagnięce pieczone na otwartej przestrzeni ogień i owoce pieczono w prawdziwym Provençal ceramiki", pisze Lebovitz, a jednocześnie oszczędny współczesny styl odwołał się do swojego pragnienia, by "wszystko w kuchni było dokładnie we właściwym miejscu, a więc rondel, waga i podstawka mixer były dokładnie tam, gdzie ich oczekiwałem, kiedy ich potrzebowałem ich." "Zdecydowałem, że moja nowa kuchnia będzie łączyć w sobie to, co najlepsze, chociaż z doświadczenia wiem, że nie ma jak się zorganizować szuflady na gadżety lub pokrywki do garnków, bez względu na to, ile artykułów online… obiecaj inaczej." Uniwersalne wyspa Lebovitz zaplanował naprzeciw czarnej płyty kuchennej Wyspa o wymiarach 8 na 5 stóp – "większa niż lada cukiernicza w Chez Panisse, przy której pracowała nasza trójka, gdy robiliśmy desery setki osób dziennie". Oprócz tego, że jest miejscem do rozwałkowania ciasta i przygotowania przepisu notatki, drewniany blat miał służyć jako stół jadalny. Tam było pokój poniżej na więcej miejsca do przechowywania i 36-calowy piekarnik oraz pralkę i jego très américain suszarka. Ściana za rogiem od zlewu byłby w dużej mierze poświęcony przechowywanie w postaci rzędu szafek dolnych oraz podwójnego rzędu cholewek, zakończone wysokim zespołem (na podgrzewacz wody i bezpiecznik box) i błyszczącą dwudrzwiową lodówkę ze stali nierdzewnej. "Do dla mnie funkcjonalność to najlepszy projekt i pozwolę elementom, i ich cel, mówią same za siebie" – pisze Lebovitz. "I zdecydowałam się na zakup szafek w Ikei, ponieważ są one białe i cena jest odpowiednia". Po ośmiu wycieczkach do Ikei i trzech krachach — jeden po a 4,5 godziny oczekiwania — nie był pewien, czy dobrze zrobił przenieś. Zdjęcie przedOdpływ podłogowy do ratunek Przed Rozbudowa kuchni Lebovitza oznaczała jej zmniejszenie łazienka na parterze. "Wyściełanie ścian łazienki, która wkrótce zostanie oddana do użytku, a także jedno i drugie ścian prowadzących w dół do jaskini, były setki — nie, tysiące — losowo wyciętych zdjęć wielkości znaczka pocztowego czasopism i gazet na przestrzeni lat, mocno trzymanych przez zszywki, które zardzewiały na ścianach", pisze. Dziwnie wytapetowane ściany, nieuchwytna kuchnia zlewozmywak, śmierdząca lodówka i zaginiony rękopis książki kucharskiej — to wszystko to tylko przypisy w opowieści o wstrząsającym życiu Lebovitza renowacji, która przebiegała w skorupie w tempie i koszcie okup za roi (ale na szczęście nie życie Lebovitza). W końcu musiał się wprowadzić, mimo mieszkania nie zostało zrobione. "Claude i ekipa pracowali w piwnicy, łącząc linia wodna. W międzyczasie zadowalałem się [prysznicem] w demi-WC, ostrożnie spłukując się ręką opryskiwacza" – pisze Lebovitz. "Ze wszystkich decyzji, które podjąłem podczas całego remontu było postawienie odpływu w tej podłodze najlepszy z nich. Bo to miało trwać dłużej niż ja kiedykolwiek sobie wyobrażałem, dopóki nie skorzystałem z prawdziwego prysznica".
Frangipane Zapiekanki śliwkowo-malinowe Jeśli radzisz sobie z prowizoryczną kuchnią podczas remontu, np Lebovitz był na część swojej całorocznej przebudowy, pocieszcie się z tym przepisem z L’Appart. Rozmiar indywidualny desery można przygotować w kokilkach o pojemności 1 szklanki i upiec w tosterze piekarnik. Przepis na cztery osoby. Składniki
4 łyżki niesolonego masła w temperaturze pokojowej plus więcej za naczynia do pieczenia
¼ szklanki cukru
1 duże jajko w temperaturze pokojowej
½ szklanki zmielonych migdałów (czasami nazywanych mąką migdałową)
Kilka kropli czystego ekstraktu z migdałów
1 łyżeczka rumu lub kirschu
Szczypta soli
6 średnio dojrzałych śliwek, bez pestek i pokrojonych na ósemki
1 litr świeżych malin
Lody waniliowe lub do podania
Instrukcje 1.Rozgrzej piekarnik do 350 stopni Fahrenheita. Masło 4 płytkie naczynia do zapiekania lub pieczenia na 1 filiżankę. 2. W misie miksera stojącego wyposażonego w wiosło przystawki, ubijaj masło i cukier na wysokich obrotach przez 2 minuty. (Możesz również energicznie ubić go ręcznie w medium miskę, jeśli nie masz pod ręką miksera — na przykład, jeśli jest w pudełko gdzieś pod stosem innych pudeł pod plastikiem plandeka.) 3. Dodaj jajko, następnie dodaj mielone migdały, migdały ekstrakt, rum i sól. Ubijaj, aż będzie gładkie. 4. Podziel krem migdałowy na 4 naczynia i wygładź szczyty. Ułóż śliwki w koncentrycznych okręgach w migdałach krem (to jest frangipane), dociskając je, aby je osadzić w kremie. Umieść maliny między śliwkami i delikatnie wciśnij je do kremu. 5. Umieść naczynia z owocami na blasze do pieczenia i piec, aż zapiekanki będą rumiane na wierzchu, około 25 minuty. Wyjąć z piekarnika i podawać na ciepło, z łyżką lody waniliowe lub sabayon. Wariacje: Możesz użyć 12 uncji pokrojonych brzoskwiń, nektarynki, świeże morele, gotowane gruszki (osuszone bibułą) lub świeże figi pokrojone w ćwiartki zamiast śliwek. Wiśnie bez pestek, Zamiast nich można użyć jagód lub jeżyn maliny. Zdjęcie z Korony Książki Lebovitza Profesjonalny kucharz i piekarz przez większość swojego życia, Lebovitz ma napisał osiem książek i prowadził blog od 1999 roku. Jego poprawione i zaktualizowany przewodnik po robieniu lodów i mrożonych deserów, The Perfect Scoop (Ten Speed Press) ukazał się wcześniej wiosna. L'Appart: rozkosze i katastrofy Making My Paris Home, jego prequel do Moja paryska kuchnia: przepisy i Historie (Ten Speed Press, 2014), została opublikowana przez firmę Crown w r listopad 2017.
Zdjęcia autorstwa Davida Lebovitza, chyba że zaznaczono inaczej. Zdjęcie Eda Andersona, użyte za zgodą "My Paris Kitchen" Lebovitza (Ten Speed Prasa, 2014)
Przeczytaj to jako przewodnik dla osób postronnych, jak żyć marzeniami w Mieście Światło. Lub przeczytaj to jako przestrogę o renowacji, która minęła niewiarygodnie zły — taki, który na szczęście jest zakwaszony przez 25 przepisów opracowany w ciężko wywalczonej kuchni Lebovitza.
Zdjęcie autorstwa Eda Andersona
Zdjęcie przedPrzed.Zamiast tego skończył z tym spécial (tłumaczenie: osobliwy) parterowy sklep metalowy przekształcony w przestrzeń mieszkalną. Przynajmniej było w środku 11. dzielnica, niedaleko miejsca, w którym mieszkał.
Zdjęcie przedPrzed.The wyczerpujący rok, który upłynął od rozpoczęcia zakupu do uzyskanie aktu dało Lebovitzowi wystarczająco dużo czasu na zorganizowanie domu inspekcja (rzadkie we Francji) i badanie lekarskie (wymagane tam na kredyt hipoteczny).
Zdjęcie: Eda Andersona
Biały, Drewno i stal
Zdjęcie: Ed Anderson
Uniwersalne wyspa
Ściana za rogiem od zlewu byłby w dużej mierze poświęcony przechowywanie w postaci rzędu szafek dolnych oraz podwójnego rzędu cholewek, zakończone wysokim zespołem (na podgrzewacz wody i bezpiecznik box) i błyszczącą dwudrzwiową lodówkę ze stali nierdzewnej.
"Do dla mnie funkcjonalność to najlepszy projekt i pozwolę elementom, i ich cel, mówią same za siebie" – pisze Lebovitz. "I zdecydowałam się na zakup szafek w Ikei, ponieważ są one białe i cena jest odpowiednia".
Zdjęcie przedOdpływ podłogowy do ratunek
Dziwnie wytapetowane ściany, nieuchwytna kuchnia zlewozmywak, śmierdząca lodówka i zaginiony rękopis książki kucharskiej — to wszystko to tylko przypisy w opowieści o wstrząsającym życiu Lebovitza renowacji, która przebiegała w skorupie w tempie i koszcie okup za roi (ale na szczęście nie życie Lebovitza). W końcu musiał się wprowadzić, mimo mieszkania nie zostało zrobione.
Frangipane Zapiekanki śliwkowo-malinowe
Zdjęcie z Korony