Wycieczka po Servista: House nie przekracza budżetu dzięki Industrial Materiały
Architekci wybierają blachę falistą i poliwęglan folia do pokrycia nowego domu rodzinnego w Niemczech
Ci klienci poprosił architektów z Büro für Bauform o zbudowanie domu na a budżet tylko około 350 000 $. I to nie było jedyne ograniczenie: dali także architektom budynek przepisy dla miasta Pirna, na obrzeżach Drezna w Niemczech, gdzie miał powstać dom. Regulamin stanowił, że domy w tym obszarze mają minimalną wysokość okapu nieco poniżej 16½ stóp i min. wysokość okapu garażu poniżej 10 stóp. Mogli zbudować dom z płaskim dachem, ale potem dom wyglądałby nie na miejscu w swoim otoczeniu. więc architekci zbadali inne sposoby oszczędzania i ostatecznie znaleźli odpowiedź w budownictwie przemysłowym, które ma najniższy koszt w przeliczeniu na metr kwadratowy stóp kwadratowych. Z dużą ilością pracy umysłowej i nieoczekiwanymi materiały takie jak poliwęglan i blacha falista, stworzyli trzyczęściowy dom w całości w ramach budżetu na czyste koszty budowy. Zdjęcia: Markus Vogt Dom w skrócie Kto tu mieszka: Trzyosobowa rodzina Lokalizacja: Pirna, Niemcy Rozmiar: 1938 stóp kwadratowych (180 metrów kwadratowych); trzy sypialnie, 2½ łazienki Architekt: Ten dom składa się z trzech dwuspadowych części stojących obok siebie z boku, z których każdy wznosi się na inną wysokość i zawiera przyciągająca wzrok fasada. Sekcja po lewej i garaż dalej prawe osłonięte są daszkiem z blachy falistej metal. Ściany i dach części centralnej, w której znajduje się m.in salon, są z poliwęglanu, dzięki czemu wygląda jak pokój słoneczny. A drewniana konstrukcja podtrzymuje arkusze, które mają około 2⅓ cala grube i zamocowane na miejscu za pomocą ramek z przekładką termiczną — tj. ramek, w których materiał nieprzewodzący ciepła oddziela wewnątrz i na zewnątrz, aby zatrzymać ucieczkę ciepła. Poliwęglan jest stosunkowo tanim materiałem często używanym budowanie magazynów przemysłowych. "Prześcieradła są bardzo lekkie. My przymocowali je kotwami przeciwwiatrowymi, aby zapobiec ich zdmuchnięciu daleko, nawet przy silnym wietrze" — mówi Jürgen Lehmeier, jeden z architekci o projekcie. Sklepiony sufit centralny sekcja otwiera się aż do kalenicy. "Salon słoneczny pozwala na wystarczającą cyrkulację powietrza, więc nie musieliśmy zainstalować system wentylacji" — mówi Lehmeier. Jeśli jest wystarczająco dużo słońca, powietrze nagrzewa się do komfortowego temperaturę nawet zimą, natomiast latem okna dachowe zainstalowane po stronie północnej zapewniają, że nie będzie zbyt gorąco. Okna są wyposażone w czujnik temperatury i otwierane automatycznie, gdy potrzebna jest wentylacja. Dzięki deszczowi i monitor wiatru, zamykają się same, gdy zaczyna padać lub wiatr jest zbyt silny. "Nawet w aspektach technicznych poszliśmy dla wysokiego komfortu przy niskich kosztach", mówi Lehmeier.
Dwie części domu, które z boku tarasu są zbudowane z kamienia i mają ekran przeciwdeszczowy z blachy falistej. Rynny i rynny spustowe są niewidocznie zintegrowane z fasadą. Architekci celowo sprawił, że sekcje wyglądały na monolityczne. Na przykład oni zamontowałem blachę falistą za pomocą wkrętów tj malowany proszkowo na ten sam kolor co arkusz, aby uzyskać jednolitość a wyglądać tak, jak to możliwe. Garaż jest położony po jednej stronie pokoju słonecznego i jest najniższa i najdłuższa część budynku. Brama garażowa jest pokryty folią poliwęglanową. "Na początku chcieliśmy zainstalować świetliki w blasze falistej, ale znaleźliśmy nie bardzo nam się to podobało. Aby wpuścić światło dzienne do garażu, my wybrał konfigurowalną standardową bramę garażową i zamontował ją położyliśmy na nim arkusze poliwęglanu, więc od razu mieliśmy izolację" mówi architekt. Ponadto pozwoliło im to nawet zaoszczędzić więcej o kosztach. Na końcu przedpokoju, w części garażowej, znajduje się gość łazienka. The pokój słoneczny znajduje się obok wejścia. Klatka schodowa dzieli publiczność i prywatne obszary domu. "Architektura powinna kierować ruch" – mówi Lehmeier. "Goście powinni natychmiast zdać sobie sprawę gdzie wolno im wchodzić i dokąd tylko powinni się udać pozwolenie. Tutaj schody pełnią tę funkcję. To jedno i drugie łączy do [salonu] i działa jako jego część. Właściwie to ktoś jest zawsze siedzi tu lub tam, zawsze coś na nim jest." Schody prowadzą na podest i od tam do pokoju dziecięcego, gościnnego i przyległego łazienka, z których wszystkie znajdują się w następnej sekcji, czyli najwyższa, ale najwęższa część domu. Lehmeier jest wykwalifikowanym ślusarzem i sam zaprojektował klatkę schodową. Stopnie wykonane są ze stali arkusze (nieco więcej niż jedna ósma cala grubości), które są spawany do belki. Poręcz jest prosta stal, a balustrada składa się ze sznurka wzmocnionego stalą drut. "Projektowanie schodów to moje hobby" — mówi Lehmeier. "Ten poręcz tutaj jest prawdopodobnie najtańszą, jaką kiedykolwiek wymyśliłem z."
Za schodami jest kuchnia-jadalnia. Narożne okno wpuszcza światło dzienne z dwóch boki. Składa się z drewniano-aluminiowej ramy i potrójnego szyby, tak jak wszystkie okna w domu. Po północnej stronie werandy znajduje się pudełko zbudowany z drewnianej ramy, do której można dostać się przez drzwi pod spodem klatka schodowa. Zawiera łazienkę głównego apartamentu i garderoba. Prowadzi to do sypialni, która jest w następnej sekcja, tuż za kuchnią. W na pierwszy rzut oka główna łazienka wydaje się być zwykłą łazienką z prysznicem na poziomie wejścia i wanną wolnostojącą. Tu też, nic nie jest tak proste, jak się na pierwszy rzut oka wydaje. "Prysznic był jednym z najbardziej skomplikowanych części całego domu" — mówi Lehmeier. Przed wylaniem płyty podłogowej architekci musieli ustalić dokładnie gdzie i na jakiej wysokości miałby znajdować się brodzik usytuowany. "Więc wrzuciliśmy uchwyt na miejsce w betonową podłogę" - powiedział mówi. Podobnie jak w przypadku wielu budynków przemysłowych, płyta stropowa w tym domu jest w rzeczywistości gotową podłogą, więc umieścili izolację w środku szalunek zewnętrzny chroniący strop. "Korzystanie z kabli, sznurków i farbą, zrobiliśmy oznaczenia do ułożenia ścian i tak dalej hydraulika. Sprowadzenie robotników wymagało wielu perswazji odpowiedzialny za te funkcje, ponieważ zwykle dochodzą tylko do plac budowy, gdy ściany domu już stoją" Lehmeier mówi. W na koniec przyszli hydraulicy i elektrycy, aby zainstalować rury, okablowanie i ogrzewanie podłogowe przed wylaniem betonu. Na koniec betonową powierzchnię wygładzono i zatarto, a potem przykryty, aby go chronić, dopóki prace w domu nie zostaną zakończone. Budowniczowie przykleili tylną ścianę platformy, tworząc tzw nieprzejrzysty ekran prywatności. "Próbowaliśmy swoich sił w wielu rzeczach, które tak naprawdę są tylko robione w budownictwie przemysłowym, forma konstrukcji, w której ludzie mają niewielkie aspiracje do estetyki" — mówi Lehmeier. "Architekci muszą nauczyć się przenosić te metody w architekturze sposób estetyczny, aby budownictwo mieszkaniowe było tańsze."
Parter układ Północna strona parteru posiada okna. Więc pranie pokój, pomieszczenie gospodarcze i łazienka dla gości, z których wszystkie znajdują się w sekcja garażu, złap światło dzienne. Układ drugiego piętra Pudełko, które widzieliśmy w werandzie, służy jako biblioteka na drugim podłoga. Sufity dwóch sypialni otwierają się aż do poziom dachu. W łazience (między dwoma pokojami) znajduje się podwieszany sufit, który zapewnia dodatkowe miejsce do przechowywania.
Zdjęcia: Markus Vogt
Sklepiony sufit centralny sekcja otwiera się aż do kalenicy. "Salon słoneczny pozwala na wystarczającą cyrkulację powietrza, więc nie musieliśmy zainstalować system wentylacji" — mówi Lehmeier.
Dwie części domu, które z boku tarasu są zbudowane z kamienia i mają ekran przeciwdeszczowy z blachy falistej. Rynny i rynny spustowe są niewidocznie zintegrowane z fasadą. Architekci celowo sprawił, że sekcje wyglądały na monolityczne. Na przykład oni zamontowałem blachę falistą za pomocą wkrętów tj malowany proszkowo na ten sam kolor co arkusz, aby uzyskać jednolitość a wyglądać tak, jak to możliwe.
The pokój słoneczny znajduje się obok wejścia. Klatka schodowa dzieli publiczność i prywatne obszary domu. "Architektura powinna kierować ruch" – mówi Lehmeier. "Goście powinni natychmiast zdać sobie sprawę gdzie wolno im wchodzić i dokąd tylko powinni się udać pozwolenie. Tutaj schody pełnią tę funkcję. To jedno i drugie łączy do [salonu] i działa jako jego część. Właściwie to ktoś jest zawsze siedzi tu lub tam, zawsze coś na nim jest."
Schody prowadzą na podest i od tam do pokoju dziecięcego, gościnnego i przyległego łazienka, z których wszystkie znajdują się w następnej sekcji, czyli najwyższa, ale najwęższa część domu.
Lehmeier jest wykwalifikowanym ślusarzem i sam zaprojektował klatkę schodową. Stopnie wykonane są ze stali arkusze (nieco więcej niż jedna ósma cala grubości), które są spawany do belki. Poręcz jest prosta stal, a balustrada składa się ze sznurka wzmocnionego stalą drut.
Za schodami jest kuchnia-jadalnia. Narożne okno wpuszcza światło dzienne z dwóch boki. Składa się z drewniano-aluminiowej ramy i potrójnego szyby, tak jak wszystkie okna w domu.
Po północnej stronie werandy znajduje się pudełko zbudowany z drewnianej ramy, do której można dostać się przez drzwi pod spodem klatka schodowa. Zawiera łazienkę głównego apartamentu i garderoba. Prowadzi to do sypialni, która jest w następnej sekcja, tuż za kuchnią.
W na pierwszy rzut oka główna łazienka wydaje się być zwykłą łazienką z prysznicem na poziomie wejścia i wanną wolnostojącą. Tu też, nic nie jest tak proste, jak się na pierwszy rzut oka wydaje. "Prysznic był jednym z najbardziej skomplikowanych części całego domu" — mówi Lehmeier. Przed wylaniem płyty podłogowej architekci musieli ustalić dokładnie gdzie i na jakiej wysokości miałby znajdować się brodzik usytuowany. "Więc wrzuciliśmy uchwyt na miejsce w betonową podłogę" - powiedział mówi.
W na koniec przyszli hydraulicy i elektrycy, aby zainstalować rury, okablowanie i ogrzewanie podłogowe przed wylaniem betonu. Na koniec betonową powierzchnię wygładzono i zatarto, a potem przykryty, aby go chronić, dopóki prace w domu nie zostaną zakończone.
Parter układ