My Servista: Art and Design wkrocz na scenę w Madrycie Mieszkanie
Dobrze wykonane przejścia i kontrasty pomagają zaprezentować sztukę imponująca kolekcja konsultantki
Mieszkanie Rocío Bardína w Madrycie to symfonia harmonijnych kontrastów. Jego wnętrze projekt obraca się wokół dwóch elementów: oszałamiającego patio, rzadkiego znaleźć w centrum miasta oraz kolekcję dzieł sztuki Bardína, elementów wystroju i pamiątek artystycznych, zebranych w trakcie jej kariery jako konsultant sztuki współczesnej i właściciel OA, były Madrycka galeria specjalizująca się w sztuce i designie. Ostrożnie wybrany dekor wspiera te cechy, tworzy równowagę kontrasty i przejścia oraz podkreśla określone elementy w każde miejsce. Na zdjęciu tyłem do przodu: przedpokój, jadalnia obszar, kuchnia (między dwiema ścianami na lewo od jadalni powierzchnia), pokój dzienny Dom w skrócie Kto tu mieszka:Rocío Bardín, konsultant ds. sztuki i galeria właściciel Lokalizacja:Argüelles, dzielnica Madrytu, niedaleko Oeste Park Rozmiar: 1184 stóp kwadratowych (110 metrów kwadratowych) Projektant: Bardín szukał penthouse'u lub przynajmniej mieszkania z dobrym tarasem. Nigdy nie myślała, że to parterowy lokal byłby jej wyborem, ale kiedy zobaczyła jego duże patio, nie mogła oprzeć się. Zapytała Pedro Feduchiego, architekta, który kiedyś wystawiał swoje mebli w swojej galerii OA, aby zaprojektować przestrzeń. — Miał też wielokrotnie odwiedzał mój poprzedni dom, więc znał moje potrzeby i mnie smaku" — mówi Bardín. Martwiła się jednak, że mogła za szybko wskoczyć tego mieszkania, Feduchi również był nim zachwycony. "On widział światło, które wpada do domu z patio i nalegało na mnie kupić od razu", mówi Bardín. projektowaniem wnętrz kierowały dwa główne czynniki: kreacja połączenia między przestrzenią zewnętrzną i wewnętrzną, oraz chęć pokazania kolekcji sztuki Bardína. "Mój dom jest odzwierciedleniem moich gustów, ale także mojego dociekliwość", mówi Bardín, na zdjęciu. "Lubię mieszkać w towarzystwo rzeczy, które cenię i cenię. Po wielu latach pracy z najlepszą sztuką i projektowaniem, zebrałem trochę kolekcja dzieł, które uwielbiam." przejścia podłogowe z pastelowych płytek cementowych w pow przedpokoju do pomalowanych na biało desek sosnowych w kuchni, oraz od ciepłej do zimnej kolorystyki. "Pomysł [Feduchiego] polegał na tym kontrastują z nieregularnymi [kształtami i różnymi] kolorami płytek z [rytmicznymi liniami prostymi] drewnianej podłogi. Kolor jest skoncentrowany w ciemniejszej części domu, aby nadać mu trochę żywotności i ruchu, i w miarę jak postępuje w kierunku patio, robi się ciszej, a energia jest przenoszona do pracy elementów artystycznych i projektowych" — mówi Bardín. "Ważne było, aby zmniejszyć intensywność ogólnego koloru [tutaj], aby dzieła sztuki i projekty mogą się wyróżniać i być bohaterowie". Bardín mówi, że ta idea kontrastu i przejścia była fundamentalna do projektu mieszkania jako całości. "Na małej przestrzeni, np ten, trzeba go zmienić i dojść do kontrastów — który pomaga oderwać się od monotonii. Oczywiście [musisz bądźcie] ostrożni, aby nie pogrążyć się w chaosie". Półki ścienne: Vitra To poczucie kontrastu było również tym, co skłoniło Bardína i Feduchiego do tworzenia całkowicie biała kuchnia. "Podobał mi się pomysł białej kuchni sześcian, jakby to było laboratorium. Jest to najbardziej aktywne miejsce w mieszkanie, w którym wykonuje się wiele zadań. Kiedy idziesz dalej do jadalni, to przestrzeń jest aktywowana. Ten sam dzieje się między salonem a patio. Jest to sposób bawiąc się kontrastami w harmonijny sposób". Przyciągająca wzrok lampa sufitowa wykonana jest z przyborów kuchennych Bardín miał zamiar pozbyć się w ruchu aż do jej przyjaciela Carlos Schwartz, artysta, który zaprojektował kilka innych elementów w mieszkanie, zaproponował, że wykorzysta je do stworzenia tego dzieła. Poza kuchnią, ruchem i aktywnością ustąpić miejsca wizualnemu bogactwu dzieł sztuki i elementów projektu. "W tej przestrzeni", mówi Bardín, odnosząc się do obszarów na otwartym planie jako całość: "Chciałem umieścić wszystkie znalezione przedmioty i dzieła sztuki interesujące, nie ze względu na ich estetykę, ale ze względu na ich znaczenia. Każdy z nich ma swoją historię, która jest związana z moją życie." Feduchi stworzył stół Shukhov do jadalni właśnie dla tej przestrzeni. To ma granitowy blat i stalowe nogi inspirowane radiem wieże zbudowane przez rosyjskiego inżyniera Władimira Szuchowa. Zdjęcie po prawej jest autorstwa Gonzalo Puiga i było kiedyś wystawiony w galerii Bardína. Bardín kupił kolorowy kryształ lampy na słynnym madryckim targu El Rastro — zostały wykonane w r obecnie nieczynna fabryka. Zamontowała je razem z Schwartzem pomoc. To rzeźba mężczyzny do góry nogami to Colmena Negra 2 autorstwa posła & MP Rosado, dwaj bracia Bardín współpracowali przez wiele lat lat. "W swoich utworach bawią się teatralnym sposobem mówienia o tożsamości i ciągłym poszukiwaniu własnego miejsca życie. Ich rzeźby wywołują napięcie i niestabilność. The "człowiek do góry nogami" to ktoś, kto szuka swojego miejsca i tyle jest czymś, czego nikt z nas nigdy nie powinien przestać robić. Dla mojego domu I uważał, że rzeźba powinna znajdować się w przestrzeni przejściowej. The efekt jest zaskakujący, niepokojący; nie opuszcza cię obojętny" – mówi Bardín. Bardín podkreśla, że funkcjonalność obiektów jest również bardzo dobra ważny. "Kawałki znalazły swoje miejsce w sposób bardzo naturalny i bezproblemowy sposób. Życie z nimi jest łatwe przede wszystkim dlatego, że większość z nich pełni funkcję". Tak więc Bardín używa a ceramiczny słoiczek w kształcie królika, zaprojektowany przez Momoyo Torimitsu, jako wazon. Przyniosła krzesła z polerowanego aluminium, zaprojektowane przez Philippe'a Starck dla Emeco, wrócił z Nowego Jorku po wystawie. Oni odzwierciedlają wzór podłogi wyłożonej kafelkami. Po drugiej stronie pokoju jest miejsce do siedzenia miejsce z dwoma bujanymi fotelami Eames. Na ścianie wisi zdjęcie (a tryptyk, wydrukowany na jedwabiu) autorstwa Cristiny Iglesias. Ten po prawej stronie autorstwa Álvaro Catalána de Ocón. Stół w kształcie koniczyny to dzieło Sanaa dla firmy Vitra. Jest błękitny kolor pasuje do ręcznie tkanego dywanu Cristiny Vallejo dla Elsur, a także krzesła Eames. najlepsze jest eklektyczne pochodzenie przedmiotów w domu Bardína zilustrowane tutaj. Sofa z jej poprzedniego domu była tapicerowane tkaniną lnianą przez firmę tekstylną z Madrytu salon wystawowy . Obok stoi Logtable autorstwa Fredriksona Stallarda, który był również pokazywany w galerii OA. A krzesło holenderskiego projektanta i poduszki w kropki autorstwa Yayoi Kusama uzupełnij część wypoczynkową. Na ścianie wisi grafika Diango Hernándeza, Michela François i Marcela Dżamy. Lampa podłogowa z abażurem afrykańskim tkanina jest dziełem austriackiego artysty Franza Westa. Od strony patio znajduje się miejsce do nauki z meblościanką również zaprojektowaną przez Feduchi. Na jednej półce stoi rzeźba czaszki wg Christoph Steinmeyer. Pomysł za tymi elementami było stworzenie ciągłej drewnianej ściany, która ukryłaby słupki konstrukcyjne, szuflady i urządzenia elektroniczne, z wielu z nich można korzystać bez otwierania szafek, dzięki otwory wywiercone w drzwiach. Równie ważne, jak odpowiednie pokazanie imponującego Bardína kolekcja była potrzebą zrównoważenia wewnątrz i na zewnątrz oraz tworzenia otwarta przestrzeń. Mieszkanie składało się z kilku mniejsze pokoje. Feduchi zburzył ściany między nimi i wymienił też swój tynk paryski na belki betonowe całej przestrzeni miłym geometrycznym akcentem i wyodrębnieniem strefy w nim. "Od początku widzieliśmy, że musimy stworzyć otwartą przestrzeń plan, w który patio mogłoby być w pełni zintegrowane [tak, że byłoby możliwe], aby cieszyć się nim na maksa.… Kiedy jestem w środku, patio jest również obecne dzięki trzem drzwiom, które się do niego otwierają. NA z drugiej strony, kiedy jestem na zewnątrz, wnętrze jest nadal obecne, i mam pełny obraz tego, co dzieje się w środku.… Jeśli istnieje miłego dnia, wspaniale jest otworzyć to wszystko i pozwolić perfumom rośliny i światło wchodzą do środka" — mówi Bardín. Patio to oaza w mieście. Bardin mówi, że je tu śniadania, organizuje obiady dla swoich przyjaciół i bawi się z wnukami na świeżym powietrzu. Jabłoń na zdjęciu już tu była, kiedy Bardín się przeprowadzał in. Teraz robi ciasta z jego jabłek. Firma Pot Shop zajęła się projektowaniem krajobrazu patio i wybrał rośliny o różnych kwiatach. Z czasem cała ściana będzie być pokryte różnymi rodzajami pnącego bluszczu, który zapewni wrażenie dzikiej, zielonej przestrzeni. Podłoga wyłożona kafelkami również tu była, kiedy wprowadził się Bardín. Chociaż to trochę stary, uważa to za całkiem urocze. Stół i krzesła są firmy La Europea — kupiła je w El Rastro. Feduchi wybrałby bardziej odważny, inspirowany Luisem Barragánem palety kolorów dla tej przestrzeni,ale Bardín chciał, żeby to miała bardziej stonowane odcienie, aby rośliny mogły zająć centralne miejsce. " kolory, które można znaleźć we wnętrzach, należą do przedmiotów, a ja tak nie kupuj ich ze względu na kolor, ale ze względu na artystę lub projektanta był dla mnie interesujący, więc ilość kolorów jest całkowicie przez szansa.… Na patio nie odważyłem się być śmielszy z kolory.… Dla mnie bardziej interesujące było pozostawienie tego rośliny [i niech] będą główną atrakcją, i to jest moja intencji, że w przyszłości zaatakują wszystkie ściany." Mieszkanie otwiera się na patio poprzez trzy duże zestawy francuskie drzwi: dwoje z salonu i jedno z głównej sypialni. Bardín lubi budzić się "w słońcu, patrząc na roślinność". Niebieski sufit pomaga wprowadzić świat na zewnątrz. "Krata nad moim łóżko było pomysłem architekta" – mówi Bardín. "Chciał dawać wrażenie wysokości, dlatego między nimi umieścił filtr łóżko i faktyczny sufit. Sufit… daje wrażenie niekończącego się nieba. Patrzenie jest bardzo relaksujące do dzieła." To poczucie przejścia i ruchu w górę jest wzmocnione przez neonowa drabina na ścianie — kolejna praca Carlosa Schwartza. To jest "lekka drabina, która wspina się do nieba, do nieskończoności. w miejscu, w którym go umieściłem, podkreśla go niebieski sufit". The obok znajduje się grafika autorstwa brazylijskiej artystki Fabiany de Barros "allez retour" lub "wróć". Brzozowy wezgłowie oddziela część sypialną od garderoby pokój i łazienka. Feduchi zaprojektował wszystko w łazience, starannie planując każdy Szczegół. Bardín wciąż jest zaskoczony, jak dobrze jest zorganizowana. "Myślę, że każdy ma zorganizowaną szatnię sen.… To, co naprawdę mi się w nim podoba, to to, że nawet jeśli jest zapakowane z rzeczami organizacja sprawia, że wygląda na bardziej przestronną i idealnie komponuje się z resztą łazienki obszar." strefa prysznica ma te same płytki co wejście. Do dyspozycji Gości jest również druga sypialnia z antresolą dołączona łazienka, która bawi się kontrastem w inny sposób. The Kwiatowa tapeta na ścianie jest zestawiona z geometrycznymi podłoga. Sufit podwieszany w tym miejscu zapewnia miejsce do przechowywania. The Lampa Cornucopia przy wejściu jest również dziełem Álvaro Catalán de Ocón. Jako Bardín mówi, że dom "jest jak symfonia, która ma wolne partie i żywe fragmenty. Dom to nie pojedyncza piosenka; to jest repertuar, którego słuchasz, wędrując po nim. Byłoby byłoby nudne, gdyby miało tylko jeden rytm". to seria, w której odwiedzamy i fotografujemy kreatywne, domów pełnych osobowości i ludzi, którzy w nich mieszkają je.i. |||||||||||
Na zdjęciu tyłem do przodu: przedpokój, jadalnia obszar, kuchnia (między dwiema ścianami na lewo od jadalni powierzchnia), pokój dzienny
projektowaniem wnętrz kierowały dwa główne czynniki: kreacja połączenia między przestrzenią zewnętrzną i wewnętrzną, oraz chęć pokazania kolekcji sztuki Bardína.
przejścia podłogowe z pastelowych płytek cementowych w pow przedpokoju do pomalowanych na biało desek sosnowych w kuchni, oraz od ciepłej do zimnej kolorystyki. "Pomysł [Feduchiego] polegał na tym kontrastują z nieregularnymi [kształtami i różnymi] kolorami płytek z [rytmicznymi liniami prostymi] drewnianej podłogi. Kolor jest skoncentrowany w ciemniejszej części domu, aby nadać mu trochę żywotności i ruchu, i w miarę jak postępuje w kierunku patio, robi się ciszej, a energia jest przenoszona do pracy elementów artystycznych i projektowych" — mówi Bardín. "Ważne było, aby zmniejszyć intensywność ogólnego koloru [tutaj], aby dzieła sztuki i projekty mogą się wyróżniać i być bohaterowie".
To poczucie kontrastu było również tym, co skłoniło Bardína i Feduchiego do tworzenia całkowicie biała kuchnia. "Podobał mi się pomysł białej kuchni sześcian, jakby to było laboratorium. Jest to najbardziej aktywne miejsce w mieszkanie, w którym wykonuje się wiele zadań. Kiedy idziesz dalej do jadalni, to przestrzeń jest aktywowana. Ten sam dzieje się między salonem a patio. Jest to sposób bawiąc się kontrastami w harmonijny sposób".
Poza kuchnią, ruchem i aktywnością ustąpić miejsca wizualnemu bogactwu dzieł sztuki i elementów projektu. "W tej przestrzeni", mówi Bardín, odnosząc się do obszarów na otwartym planie jako całość: "Chciałem umieścić wszystkie znalezione przedmioty i dzieła sztuki interesujące, nie ze względu na ich estetykę, ale ze względu na ich znaczenia. Każdy z nich ma swoją historię, która jest związana z moją życie."
To rzeźba mężczyzny do góry nogami to Colmena Negra 2 autorstwa posła & MP Rosado, dwaj bracia Bardín współpracowali przez wiele lat lat.
Bardín podkreśla, że funkcjonalność obiektów jest również bardzo dobra ważny. "Kawałki znalazły swoje miejsce w sposób bardzo naturalny i bezproblemowy sposób. Życie z nimi jest łatwe przede wszystkim dlatego, że większość z nich pełni funkcję". Tak więc Bardín używa a ceramiczny słoiczek w kształcie królika, zaprojektowany przez Momoyo Torimitsu, jako wazon.
Po drugiej stronie pokoju jest miejsce do siedzenia miejsce z dwoma bujanymi fotelami Eames. Na ścianie wisi zdjęcie (a tryptyk, wydrukowany na jedwabiu) autorstwa Cristiny Iglesias. Ten po prawej stronie autorstwa Álvaro Catalána de Ocón.
Stół w kształcie koniczyny to dzieło Sanaa dla firmy Vitra. Jest błękitny kolor pasuje do ręcznie tkanego dywanu Cristiny Vallejo dla Elsur, a także krzesła Eames.
najlepsze jest eklektyczne pochodzenie przedmiotów w domu Bardína zilustrowane tutaj. Sofa z jej poprzedniego domu była tapicerowane tkaniną lnianą przez firmę tekstylną z Madrytu salon wystawowy . Obok stoi Logtable autorstwa Fredriksona Stallarda, który był również pokazywany w galerii OA.
A krzesło holenderskiego projektanta i poduszki w kropki autorstwa Yayoi Kusama uzupełnij część wypoczynkową.
Od strony patio znajduje się miejsce do nauki z meblościanką również zaprojektowaną przez Feduchi.
Na jednej półce stoi rzeźba czaszki wg Christoph Steinmeyer.
Pomysł za tymi elementami było stworzenie ciągłej drewnianej ściany, która ukryłaby słupki konstrukcyjne, szuflady i urządzenia elektroniczne, z wielu z nich można korzystać bez otwierania szafek, dzięki otwory wywiercone w drzwiach.
Patio to oaza w mieście. Bardin mówi, że je tu śniadania, organizuje obiady dla swoich przyjaciół i bawi się z wnukami na świeżym powietrzu.
Podłoga wyłożona kafelkami również tu była, kiedy wprowadził się Bardín. Chociaż to trochę stary, uważa to za całkiem urocze. Stół i krzesła są firmy La Europea — kupiła je w El Rastro.
Mieszkanie otwiera się na patio poprzez trzy duże zestawy francuskie drzwi: dwoje z salonu i jedno z głównej sypialni. Bardín lubi budzić się "w słońcu, patrząc na roślinność".
Feduchi zaprojektował wszystko w łazience, starannie planując każdy Szczegół. Bardín wciąż jest zaskoczony, jak dobrze jest zorganizowana. "Myślę, że każdy ma zorganizowaną szatnię sen.… To, co naprawdę mi się w nim podoba, to to, że nawet jeśli jest zapakowane z rzeczami organizacja sprawia, że wygląda na bardziej przestronną i idealnie komponuje się z resztą łazienki obszar."
strefa prysznica ma te same płytki co wejście.
Do dyspozycji Gości jest również druga sypialnia z antresolą dołączona łazienka, która bawi się kontrastem w inny sposób. The Kwiatowa tapeta na ścianie jest zestawiona z geometrycznymi podłoga. Sufit podwieszany w tym miejscu zapewnia miejsce do przechowywania. The Lampa Cornucopia przy wejściu jest również dziełem Álvaro Catalán de Ocón.
Jako Bardín mówi, że dom "jest jak symfonia, która ma wolne partie i żywe fragmenty. Dom to nie pojedyncza piosenka; to jest repertuar, którego słuchasz, wędrując po nim. Byłoby byłoby nudne, gdyby miało tylko jeden rytm".