Wycieczka po Servista: przerobiona wiktoriańska mleczarnia z magiczną Dziedziniec
Projekanci oddają tę dawną londyńską fabrykę nabiału i lodów nowy cel jako spokojny dom rodzinny z zielonymi widokami
Kiedy projektantka wnętrz Beth Dadswell i jej mąż po raz pierwszy zobaczyli Wiktoriańska mleczarnia, która ostatecznie stała się ich londyńskim domem, była wilgotna, niebezpieczna i zamieszkana przez lisy. Mimo zawalony dach i potłuczone szkło, jednak para mogła od razu zobaczyć potencjał struktury. "Byłem naprawdę podekscytowany kiedy zobaczyłem ogromny otwarty dziedziniec z przodu budynku. Miał również niesamowite stalowe dźwigary, które były pokryte jaśmin. To było jak industrialna, miejska wersja Miss Dom Havishama" — mówi Dadswell, odnosząc się do postaci w filmie Wielkie nadzieje Charlesa Dickensa. Szybko sporządziła plan piętra, który przywróciłby mleczarnię do życia i poprosił znajomego architekta, Takero Shimazaki, o pomoc z aplikacją planistyczną. Zdjęcia autorstwa Dom w skrócie Kto tu mieszka:Z nią projektantka wnętrz Beth Dadswell mąż i syn Lokalizacja:Londyn Rozmiar: Trzy sypialnie, dwie łazienki Projekanci: (architektura) i Beth Dadswell z (wnętrza) "Nie chcieliśmy nadmiernie rozbudować serwisu i stracić jego magii dziedziniec z przodu" – mówi Dadswell. "Więc po prostu dodaliśmy a skromna, parterowa, przeszklona dobudówka do frontu istniejący budynek [widoczny tutaj], usunięto zawalający się płaski dach z tyłu i otworzył obszar, aby objąć mały dziedziniec z tyłu [nie pokazano]". Przed ZdjęciePrzed:Oto opuszczony budynek zainspirował plany remontowe pary. "Obiekt otoczony jest z każdej strony sąsiednimi ogrodami granicę",Dadswellmówi, "więc nie chcieliśmy naruszać czyjejś prywatności, dodając okna, które by to zrobiły ich przeoczyć.Nasze dyskretne podejście zostało dobrze przyjęte przez naszych odciążonych sąsiadów i uczciwie uzyskaliśmy pozwolenie na budowę szybko."
Drzwi szklane w stalowej ramie z połączyć część dzienną z dziedzińcem, zgodnie z art industrialny charakter budynku. "To nie były te najbardziej opcja energooszczędna, więc musieliśmy zrekompensować, dodając dużo izolacji gdzie indziej, ale są naprawdę piękne" Dadswell mówi. Ściany pokryte standardowym tynkiem gipsowym i uszczelnione z lakierem. "Nadają przestrzeni ciepły blask i sprawiają wrażenie wyciszonych Śródziemnomorska", mówi, "szczególnie latem, kiedy wszyscy drzwi i okna są otwarte". Posadzka z mikrocementu jest bardziej ekonomiczna alternatywa dla polerowanego betonu. "Chciałem uniknąć wszystkiego który wyglądał na zbyt zimny i twardy, więc wybrałem wykończenie, które miało ciepły ton, który dobrze współgrał z ciepłem tynku" mówi. Farby do szafek: Mole's Breath, Farrow & Ball
Dadswell zaprojektował wiele dobrze zintegrowane miejsce do przechowywania w domu. "Schowek na płaszcze, buty i torby za sofą jest wysoki wystarczająco, aby oddzielić drzwi wejściowe od części mieszkalnej, ale nie tak wysoki, że zasłania widok" – mówi. Niski schowek z przodu sofa biegnie między kuchnią a szklanymi drzwiami. "To jest idealna wysokość, aby postawić na nim telewizor, i jest wypełniona dziełami sztuki książek" — mówi Dadswell. Upewniła się, że miejsce do przechowywania nie wydaje się zbyt ciężkie, włączając miejsca, w których mogliby wystawiać swoją sztukę, ceramikę i rośliny. wykonał belgijski wapienny blat jednostki.
"Chcieliśmy mieć kuchnię i jadalnię obszar, który ma być centrum", mówi Dadswell. "Więc logiczna rzecz do zrobienia było ustawienie dużego stołu jadalnego na środku i zbudowanie jednostek wokół obwodu pomieszczenia. To pozwoliło zachować przestrzeń czuję się bardzo otwarta". Do wykonania szafek kuchennych zatrudniła zaufanego stolarza. "My spędziliśmy razem dużo czasu, dobierając proporcje i szczegóły prawda" — mówi. Poprzeczne belki stropowe pokryto grubymi na stopę gładziami warstwa korka przez poprzedniego właściciela. "Chodziło o zachowanie przestrzeni bardzo zimno, bo służyło jako fabryka lodów" mówi Dadswell. "Chciałem, aby przestrzeń była lekka, więc zdecydowałem się pomaluj wszystkie sufity w delikatnym kolorze złamanej bieli".
Dla ścian wybrał Dadswell ręcznie robione kafelki marokańskie, dzięki którym uzyskano efekt patchworku odmiana każdej płytki. "Pięknie odbijają światło ale są dość trudne do ułożenia" – mówi. "Znalazłem zabytkowy wisiorek w kształcie muszli w lokalnym magazynie antyków na początku budowy – dodaje. "To jakoś przetrwało dziewięć miesięcy przeprowadzki z wynajmowanego domu na plac budowy — chociaż kiedyś spędziłem kilka godzin na ponownym mocowaniu muszli w końcu się zawiesił". Farby do mebli kuchennych: Mole’s Breath, Farrow & Ball
Dwa przesuwne drzwi z trzciny metalowe prowadnice (niewidoczne na zdjęciu) oddzielają kuchnię od pokoju dziennego obszar. "Przepuszczają światło z obu końców domu i tworzyć piękne cienie w nocy" — mówi Dadswell. Obszar ten służy również jako sypialnia dla gości. — zapytał ją Dadswell tapicera do przymocowania ramion do łóżka (nie pokazano) tak, aby również może służyć jako leżanka do przytulania się i oglądania filmów. "Przez większość czasu jest jednak używany jako pokój muzyczny, ponieważ tutaj jest pianino" — mówi.
Schody zaprojektowano tak, aby zajmowały zajmując jak najmniej miejsca przy jednoczesnym zachowaniu zgodności przepisy budowlane w zakresie głębokości bieżnika i przewyższenia wysokość. "Chciałem, aby przestrzeń pod spodem była użyteczna, więc są dwa ukryte drzwi, które ukrywają sterowanie ogrzewaniem podłogowym i skrzynka bezpieczników elektrycznych" – mówi Dadswell. Prosta balustrada ze stali malowanej proszkowo łączy się z okna i drzwi. Jaskinia prowadzi do biura Dadswella na tyłach domu. W pełni wykorzystała tylny dziedziniec widok, ustawiając biurko bezpośrednio naprzeciw okna, a duży świetlik powyżej sprawia, że przestrzeń jest jeszcze jaśniejsza. "To jest naprawdę piękne, inspirujące miejsce do pracy" — mówi. Dadswell starannie zaplanował przechowywanie w tym pokoju. Wysoki szafki za biurkiem mieszczą jej kolekcję płytek, farb próbki, próbki kamienia i tkanin. Przedstawia swojego klienta tablice inspiracyjne nad niskim schowkiem na akta, katalogi produktów i artykuły do stylizacji. Dadswell używał głównie szaro-różowa paleta kolorów w całym domu. w mistrzu sypialnia, zielone poduszki nawiązują do roślin w innych miejscach. "Chciałem maksymalnie zredukować paletę i używać wykończenia, które z czasem będą coraz lepsze i nie będą wymagały stałej pracy retusz", mówi. W łazience Dadswell użył te same kafelki co w kuchni. Połączyła je z płytkami podłogowymi i blaty z ciemnego wapienia. Nachylony dach sprawił, że łazienka wydawała się przytulna, ale dzięki odpowiedniemu ustawieniu z toaletą i umywalką wzdłuż jednej ściany, zmieściłaby się w dużym prysznic i dużo miejsca do przechowywania po drugiej stronie. "Znaleźliśmy kiedyś stary zlew laboratoryjny na targach antyków praca się rozpoczęła" — mówi Dadswell. "Ponieważ jest to mały, ale bardzo głębokie, dało nam to więcej miejsca na blacie".
W sypialni jej syna, Dadswell zaprojektował rząd schowków wzdłuż tylnej ściany. Jego ubrania ukryte są za przesuwanymi drzwiami po obu stronach, podczas gdy jego książki, zabawki i gry są wystawione na półkach pomiędzy. Dadswell woli kinkiety i lampy od wiszących zawieszek te same czarne kinkiety są obecne w całym domu. "Oni stworzyć piękne, delikatne światło" — mówi. Na końcu piętra podest to łazienka z prysznicem, z której korzysta syn Dadswella. "Jest [13 stóp] wysoko w najwyższym punkcie, ze świetlikiem powyżej, więc tak jest całkiem niesamowita przestrzeń do kąpieli" — mówi. Ponieważ podest nie ma naturalnego światła, Dadswell miał szklany panel zainstalowany nad drzwiami, aby pożyczyć światło od prysznic. "Pozwala również zobaczyć odsłonięte krokwie podest, co jest interesujące, zwłaszcza gdy jest oświetlone noc" – mówi. Większość drzwi wewnętrznych w domu to kieszenie oszczędzające miejsce drzwi, które po otwarciu znikają w ścianie. parkiet dębowy postarzany, Para zachowała oryginał zdartą betonową podstawę na przednim dziedzińcu, aby ją zachować industrialny klimat. Stworzyli również długą ławę jadalną z wylewany beton. "Te drzwi pierwotnie znajdowały się z przodu mleczarni", Dadswell mówi. "Odrestaurowaliśmy je i zamontowaliśmy szkło trzcinowe". Są teraz służy do odgradzania miejsca parkingowego z tyłu, czyli wtedy oddzielone od ulicy czarną metalową żaluzją gates. "Pomalowaliśmy wszystkie spleśniałe i wcześniej pomalowane ceglane ściany w [Farrow & Ball's] Mole's Breath ujednolicić przestrzeń – mówi. "Ten kolor przepływa teraz przez domu i na dziedziniec, co pomaga zamazać obraz granice między wnętrzem a zewnętrzem." "Posadziliśmy też drzewa i rośliny w ogromnych beczkach po czarnym oleju, aby uzyskać wysokość" – mówi Dadswell. "Skonstruowaliśmy ekrany prywatności z zardzewiałego metalu, który my ustawiono na szczycie ceglanych ścian, a następnie posadzono pnącza wspinają się po metalowych dźwigarach, tworząc dramaturgię. "Wszyscy czujemy się tutaj tak dobrze" – mówi. "Jesteśmy w odległości krótkiego spaceru od [głównej] ulicy, ale na dziedzińcu słychać tylko ptaki śpiewają. To naprawdę wyjątkowe i czujemy się z tego powodu bardzo szczęśliwi natknęliśmy się na to, zanim programiści go zburzyli".
Zdjęcia autorstwa
Przed ZdjęciePrzed:Oto opuszczony budynek zainspirował plany remontowe pary.
Drzwi szklane w stalowej ramie z połączyć część dzienną z dziedzińcem, zgodnie z art industrialny charakter budynku. "To nie były te najbardziej opcja energooszczędna, więc musieliśmy zrekompensować, dodając dużo izolacji gdzie indziej, ale są naprawdę piękne" Dadswell mówi.
Dadswell zaprojektował wiele dobrze zintegrowane miejsce do przechowywania w domu.
Niski schowek z przodu sofa biegnie między kuchnią a szklanymi drzwiami. "To jest idealna wysokość, aby postawić na nim telewizor, i jest wypełniona dziełami sztuki książek" — mówi Dadswell.
"Chcieliśmy mieć kuchnię i jadalnię obszar, który ma być centrum", mówi Dadswell. "Więc logiczna rzecz do zrobienia było ustawienie dużego stołu jadalnego na środku i zbudowanie jednostek wokół obwodu pomieszczenia. To pozwoliło zachować przestrzeń czuję się bardzo otwarta".
Dla ścian wybrał Dadswell ręcznie robione kafelki marokańskie, dzięki którym uzyskano efekt patchworku odmiana każdej płytki. "Pięknie odbijają światło ale są dość trudne do ułożenia" – mówi.
Dwa przesuwne drzwi z trzciny metalowe prowadnice (niewidoczne na zdjęciu) oddzielają kuchnię od pokoju dziennego obszar. "Przepuszczają światło z obu końców domu i tworzyć piękne cienie w nocy" — mówi Dadswell.
Schody zaprojektowano tak, aby zajmowały zajmując jak najmniej miejsca przy jednoczesnym zachowaniu zgodności przepisy budowlane w zakresie głębokości bieżnika i przewyższenia wysokość.
Jaskinia prowadzi do biura Dadswella na tyłach domu. W pełni wykorzystała tylny dziedziniec widok, ustawiając biurko bezpośrednio naprzeciw okna, a duży świetlik powyżej sprawia, że przestrzeń jest jeszcze jaśniejsza. "To jest naprawdę piękne, inspirujące miejsce do pracy" — mówi.
Dadswell używał głównie szaro-różowa paleta kolorów w całym domu. w mistrzu sypialnia, zielone poduszki nawiązują do roślin w innych miejscach.
W łazience Dadswell użył te same kafelki co w kuchni. Połączyła je z płytkami podłogowymi i blaty z ciemnego wapienia.
W sypialni jej syna, Dadswell zaprojektował rząd schowków wzdłuż tylnej ściany. Jego ubrania ukryte są za przesuwanymi drzwiami po obu stronach, podczas gdy jego książki, zabawki i gry są wystawione na półkach pomiędzy.
Na końcu piętra podest to łazienka z prysznicem, z której korzysta syn Dadswella. "Jest [13 stóp] wysoko w najwyższym punkcie, ze świetlikiem powyżej, więc tak jest całkiem niesamowita przestrzeń do kąpieli" — mówi.
Para zachowała oryginał zdartą betonową podstawę na przednim dziedzińcu, aby ją zachować industrialny klimat. Stworzyli również długą ławę jadalną z wylewany beton.
"Pomalowaliśmy wszystkie spleśniałe i wcześniej pomalowane ceglane ściany w [Farrow & Ball's] Mole's Breath ujednolicić przestrzeń – mówi. "Ten kolor przepływa teraz przez domu i na dziedziniec, co pomaga zamazać obraz granice między wnętrzem a zewnętrzem."
"Posadziliśmy też drzewa i rośliny w ogromnych beczkach po czarnym oleju, aby uzyskać wysokość" – mówi Dadswell. "Skonstruowaliśmy ekrany prywatności z zardzewiałego metalu, który my ustawiono na szczycie ceglanych ścian, a następnie posadzono pnącza wspinają się po metalowych dźwigarach, tworząc dramaturgię.